| |
 |
Eerste blog in 2012
Roparun 2011
|
17 Januari 2012 | 14:42:44
|
Ik zag net tot mijn grote schrik dat het alweer bijna een maand geleden is dat ik een blogje heb gemaakt, dat zou kunnen betekenen dat er helemaal niets is gebeurd de afgelopen tijd maar niets is minder waar, dus in 2012 gaan we gewoon door met het blog gebeuren.
Allereerst wil ik nog even kwijt dat het weekje Deventer niet echt leuk was omdat het werk wat we moesten doen verschrikkelijk was met het uitzoeken van dekseltjes, was ook blij dat ik vrijdagavond naar huis kon ondanks dat er slecht weer voorspeld was en het ook behoorlijk regende onderweg.
Hier sta ik dekseltjes te controleren en ik vond dat leuk!!!!!!!!!
Gelukkig hadden we op zondag en de maandag erna de kerstdagen en was het weer smullen van de onovertroffen konijn bij mijn ouders en bakken op de bakplaat met mijn schoonouders. Op eerste kerstdag kerstontbijt met de kids (helaas zonder Ilona) en werden de kadootjes met veel enthousiasme weer uitgedeeld en ontvangen.
Hier worden de eerst kadootjes uitgepakt door Jayden met hulp van ome Rick.
Hier is het kleine boefje met zijn nieuwe kleertjes van de kerstman, lekker jochie toch???
Tussen kerst en nieuwjaar wel gewoon gewerkt op oudjaarsdag na en het bekende ritueel van het appelflappen bakken moest ook weer gebeuren dus op woensdag een kleine 60 van die dingen gebakken, er zelf maar 3 van gegeten maar ze verdwenen als sneeuw voor de zon dus waren ze lekker.
Op 30 december was het alweer een jaar geleden dat Jayden geboren was en dus werd hij 1 jaar en dat moest natuurlijk gevierd worden. Kamer was wat aan de kleine kant voor alle visite. En alle aandacht was voor de jarige Jayden.
Hier in de kinderstoel met een taart met allemaal kleine fotootjes.
De jaarwisseling hebben Theresia en ik met z'n tweeen gevierd en het lekker rustig gehouden, op nieuwjaarsdag de ronde gemaakt langs ouders en schoonouders.
In het nieuwe jaar gaat alles weer als vanouds met de trainingen bij Achmea en lopen in het duin. Uiteraard ook regelmatig even werken bij TATA steel.
Op 7 januari was het de nieuwjaarsreceptie van de KLG en het was weer heel gezellig bij gasterij de Kruisberg en zo ook de lopers eens gesproken met normale kleren aan. De volgende dag kwam Jayden de hele dag, ook heel erg leuk.
Van een collega heb ik een diascanner te leen en daar heb ik al een aantal dia's mee gedigitaliseerd, is wel een hele hoop werk maar wel leuk om al die oude opnames te zien.
Hier een oude foto van onze zoon Mike met zijn zusje Ilona (foto gemaakt rond 1988)
We hebben afgelopen tijd alweer de nodige tijd besteed aan het uitzoeken van een nieuwe vakantie en aangezien het vakantievieren met een camper heel goed is bevallen gaan we ook in 2012 met de camper op reis. De reis gaat deze keer naar Canada. We hebben wederom bij Travelhome een reis geboekt met vliegreis, camper en hotel voor de eerste 2 dagen. De camper is een MH-19 van Fraserway een prachtcamper voor met zijn tweeen. We kijken er uiteraard wel weer naar uit.
Dit is de camper waarmee we door Canada gaan trekken. (Foto van internet afgehaald website Fraserway)
We hopen ook deze beertjes te gaan zien, en we gaan ze niet aaien. (Foto van internet afgehaald) We gaan wel terugzwaaien naar dit lieve beertje.
Morgen 18 januari komt onze dochter Ilona weer thuis van haar studie- en vakantie reis naar Australië, ze vliegt vandaag naar Gatwick vanaf Kuala Lumpur en morgen weer thuis in Heemskerk, zal wel weer even wennen worden van beide kanten.
Tot de volgende keer
|
|
|
|
|
Blog vanaf een vreemde plek
Roparun 2011
|
19 December 2011 | 22:47:31
|
Zoals titel al aangeeft zit ik dit blog op een ander adres te typen als normaal, ben door het bedrijf TATA Steel gevraagd of ik naar Deventer wilde gaan om het dekselmaak proces te monitoren en te kijken of er deksels tussen zitten die een staalfout, gemaakt bij TATA Steel Trostre, hebben. Dus zit ik op dit moment in het Postiljon Hotel Deventer te tikken, maar eerst hoe zijn de weken na onze vakantie gelopen. Ik zal de zaken op willekeurige volgorde noemen.
Onze dochter Ilona is aan haar rondreis begonnen in het immense Australië, waarbij de reis via Melbourne, Adelaide, Alice Spring naar Darwin waar het eerste gedeelte van de reis wordt afgesloten en ze in het vliegtuig naar Cairns stapt en de reis gaat vervolgen naar Sydney, vervolgens naar Kuala Lumpur en dan naar huis.
Ja, het is echt waar Theresia en ik zijn al bezig met een nieuwe vakantie in 2012, de reis zal zoals het er nu voorstaat gaat het weer een camperreis worden en wel naar Canada, voor deze reis dan de westkant met de start in Vancouver of mogelijk in Calgary. We moeten natuurlijk al aan het komend jaar denken al zijn we pas terug omdat in deze periode de vakanties bij de werkgevers moeten worden vastgelegd. We willen dan ook gaan in september. Op zaterdag 17 december zijn we dan ook weer in Geldrop geweest om de informatiedag van Travelhome te bezoeken en met gelijkgezinde mensen naar de presentatie te kijken over Canada en over camperreizen. Degene die de presentatie hield was ook een aantal keren in deze streken geweest en kon er enthousiast over vertellen. Nu nog even kijken of we vrij kunnen krijgen op de data waarop een leuk aanbieding staat. Het is nog maar pas na onze Australië reis maar de zin begint al te komen zeker gezien de verhalen die verteld zijn.
Roparun 2012 is ook weer in beeld, zeker gezien de voor ons niet zo prettig verlopen roparun van 2011, met de bekende pech met de vrachtwagen. We zijn met het team alweer bij elkaar geweest om de zaken door te nemen voor de komende run. De sinterklaas actie is alweer geweest we hebben weer een uitstekende wijn, rode, witte en rose, met een prachtige opdruk op de verpakkingsdoos van ons team. De lootjes zijn ook weer beschikbaar en de eerste bezoeken aan de infodagen in Rotterdam zijn ook al geweest, en wat daar natuurlijk bijkomt is de training voor de lopers die ik weer voor mijn rekening ga nemen, zelf ben ik na een rust van 8 weken, niet lopen, weer heel voorzichtig begonnen met hardlopen met als eerste keer een 10 minuten run waarbij ik behoorlijk stuk zat maar wel redelijk snel herstelde. Wel doorgezet ondanks het soms behoorlijk slechte weer en de looptijd uitgebreid tot een 40 minuten voordat ik afgelopen zondag weer eens met de club meeging en bij Hans redelijk mee kon komen, maar waar het omgaat is dat ik vrijwel geen reactie op mijn hielspoor heb gehad, dus dat ziet er goed uit.
Het was een voetbaldrama voor mijn cluppie Ajax op 7 december in de Arena en ver daarbuiten, terwijl de grensrechter er een behoorlijk potje van maakte door voor, 2 glaszuivere Ajax doelpunten, buitenspel te vlaggen en het ergens in Roemenië veel te goed ging voor O.Lyon is Ajax uitgespeeld in de C.L. maar speelt in de E.L. wel tegen Manchester United maar die hadden we liever in de C.L. gehad.
Het tripje naar Deventer overkwam ons eigenlijk omdat ik hoorde dat er mensen naar deze stad moesten voor ondersteuning en dat ik wel heen wilde. Later op de dag niets meer gehoord dus weer uit mijn hoofd gezet totdat ik bij het Kruidvat werd gebeld door de Operation Manager van TSP of ik niet alsnog naar Deventer wilde en dan voor de dagen maandag 19-12 tot en met 23-12. Zo kon het dus gebeuren dat ik zondagmiddag 18 december op de motor richting Deventer reed en ik in het Charles Dickens weekend belandde, dus moest ik wel het diner met die naam nuttigen onder andere bestaande uit graanvarken kotelet en dronken appeltjes, allemaal best te doen. Maandagmorgen lopend naar de fabriek omdat de motor in het ijs staat en de wegen glad zijn, gelukkig is Ardagh Deventer niet al te ver en was ik op tijd om collega Robert af te lossen om dekseltjes te kijken, al met al niet echt een fijn klusje maar het moet toch gebeuren dus vooruit maar. Om 14:00 uur naar het hotel om even rustig te douchen en bij te komen. samen met Robert gegeten en toen hij de nachtdienst inging verhaaltje af wezen tikken, hopenlijk is deze week gauw om en kunnen we van de kerst genieten waarvan uiteraard verslag gedaan wordt.
Helaas geen foto's komt volgende keer weer. Tot de volgende keer.
|
|
|
|
Terug in Nederland
Roparun 2011
|
04 December 2011 | 00:23:12
|
Maandag morgen 28 november om 05:56 uur kwam er een einde aan onze Australië trip toen vlucht MH 016 vanuit Kuala Lumpur weer grond onder de wielen kreeg.
De vrijdag naar Victoria Market was goed verlopen al werd het weer in de loop van de dag wat minder, het bleef droog. We hebben 's avonds een heerlijke pizza gegeten in een restaurant aan de Lygon Street een Italiaanse straat in Melbourne, volgens de richtlijnen van Ilona, het was er druk, een goed restaurant en dat klopte. Na door Ilona op de tram te zijn gezet nog een half uurtje moeten reizen met de tram voordat we op de camping terug waren. Zaterdag een hele matige dag kwa weer, veel regen en fris wederom een behoorlijke weersomslag, en maar naar Ilona gebeld dat we wat later kwamen.
Troosteloze aanblik als je dit 's morgens ziet bij het opstaan, regen.
Tijdens de tramrit werd het wat droger maar echt vlotten deed het niet. Bij Ilona nog een bakkie gedronken voordat we naar Federation Square gingen, er waren dinge georganiseerd door You Tube en ook op de rivier werd er gesport in roeibootjes, wat een troep in de rivier zeg zal aardig zigzaggen zijn geweest. De bandjes op de stage klonken trouwens best goed. Het museum met Aboriginal kunst nog bezocht en hoewel het niet mijn soort kunst is wel wat mooie dingen gezien, Ilona heeft de foto's. Op stel en sprong nog even boodschappen gedaan voor de BBQ, helaas begon het weer te regenen. Bij de camper aangekomen met zijn drieen wat gedronken en de BBQ spullen klaargezet. We hadden weer lekkere dingen maar in de regen, hoewel overdekt in een mooi schuur, is niet echt leuk. De tijd om van Ilona afscheid te nemen was aangebroken, wij naar huis en zij op reis.
Zondag de camper aflever gereed gemaakt en om even voor tien uur reden wij van de camping af richting Tullamarine waar de camper ingeleverd moest worden.
Ons huis op wielen de afgelopen 3 weken, lekker autootje om in te rijden en in te slapen, al met al een perfect ding.
Alles was in orde en na een enquette formulier te hebben ingevuld mochten we gaan. Met de taxi naar het vliegveld waar we als een van de eerste voor de vlucht naar Kuala Lumpur stonden te wachten. Inchecken ging goed en nog even over de luchthaven gelopen met zijn winkeltjes. Om 15:08 uur plaatselijke tijd begon onze thuisreis, het is ongeveer 6400km naar Kuala Lumpur en daar vlieg je dus 3200km over het vaste land van Australie, wat een land geweldig. Het eerste gedeelte van de vliegreis verliep eigenlijk zonder problemen wel veel hobbels op de weg. Om 20:08 uur plaatselijke tijd, we waren 2 uur terug in de tijd, waren we in Kuala Lumpur. Alles was al voor geregeld dus wachten maar op de volgende vlucht, dus even een verhaaltje voor het weblog op internet gezet. We zijn ook nog even bij McD geweest voor een burger en patat, lekker hoor!!!! Om even voor 24:00 uur kwamen we los van de pier en ging het tweede deel van de reis beginnen en nadat we wat gedronken en gegeten hadden ging het licht uit en konden we rusten, ikzelf heb een aardige dut gedaan en ook de rest van de vlucht nog regelmatig even weggezakt. We werden trouwens goed verzorgt door de heren en dames van Malaysia Air. Na een vlucht van 12 uur en 50 minuten stond ons vliegtuig op de Polderbaan aan de grond in Nederland. En nu naar huis.
Gelukkig verliep de rest van de reis, met de trein van Schiphol naar Sloterdijk en vandaar naar Uitgeest waar onze zoon Rick met de auto op ons stond te wachten, voorspoedig en waren we rond 08:00 uur thuis. Het gevoel was niet eens zo slecht daarom geprobeerd om de dag wakker te blijven en dat ging redelijk. Bezoekjes gebracht aan de pappies en mammies zodat die ons ook weer even gezien en gesproken hadden en wij wakker bleven en nog even langs Mike, Daan en Jayden geflitst. We zijn weer thuis.
Het lijkt aan de ene kant zo kort geleden dat we naar Australie vertrokken voor onze vakantie, in Melbourne weer onze Ilona in de armen konden sluiten en met de camper van Brisbane naar Melbourne via de Blue Mountains, Sydney, Kiama, Narooma en Ramon Island zijn gereden waar we allemaal mooie dingen hebben gezien, aardige mensen hebben gesproken en vooral vakantie hebben gehouden, al was het soms topsport, echt een unieke reis die wij, Theresia en ik, niet snel zullen vergeten. Al is het wel goed dat we onderweg de nodige zaken hebben opgeschreven die we beleefd hadden want je beleefd meer als je denkt. Al met al een geweldig land met relaxte mensen. Het reizen cq. vakantievieren met een camper is zo goed bevallen dat het zeker niet de laatste keer is geweest dat we zo onze vakantie hebben gevierd.
Dinsdag waren we allebei al heel vroeg wakker, jetlag, en zaten we om 05:00 uur al aan de thee, ik ben nog wel even terug naar bed gegaan. Afgezien dat je de gebruikelijke wekelijkse dingen doet komt er verder weinig uit je handen, wel nog even een woeste poging gedaan om wat te lopen in het duin en dat viel niet tegen, als dat nog niet genoeg is gaat ook nog mijn beeldbuis van de computer kapot dus de oude maar weer van zolder gehaald, wat een treurig beeld is dat zeg. Woensdag naar Mike, Daan en zoontje Jayden nog voor Mike zijn verjaardag en we hadden een beertje meegenomen voor Jayden.
Hier Theresia en ik met onze kleinzoon Jayden en zijn nieuwe koalabeertje meegenomen uit Australië.
Verder de rest van de woensdag wat aan het computeren geweest. 's Avonds nog even naar de sportschool geweest voor wat kracht oefeningen en de sauna. Donderdag naar Beverwijk om naar een nieuw beeldscherm te kijken, helaas was de keus heel beperkt dus maar naar Alkmaar gereden, eerst nog even naar Intersport voor een beetje kletsen en een paar nieuwe badslippers. In Alkmaar een mooi beeldscherm gekocht van 24" dus een mooi groot beeld. De rest van de donderdag evenbij mijn computer gebleven. Vrijdag weer de verplichte super en markt zaken afgehandeld, we hebben een heel lekker kaasje gekocht. 's Middags de loopschoentjes maar weer even aangetrokken, het ging niet onaardig maar er moet nog een hoop gebeuren. Vrijdagavond nog een beetje krachtsport gedaan in de sportschool maar de sauna was het lekkerste. Zaterdag de hele dag bezig geweest om een fotoboek in elkaar te flansen en ik denk dat we blij mogen zijn met het resultaat, helaas komt dat boek volgende week pas binnen dus nog even afwachten.
Hopenlijk heeft een ieder plezier beleefd aan onze reis, wij zeker.
Nog even een nabrander, tijdens het fotoboek maken kwam er een telefoontje uit Adelaide van Ilona, zij heeft de vakken die ze gedaan heeft op de University of Melbourne gehaald, dus kan ze rustig vakantie vieren.
Tot de volgende keer, Maarten |
|
|
|
Wat een verschil in weer
Roparun 2011
|
27 November 2011 | 14:46:59
|
|
Zo morgen weer verder met onze reis richting Melbourne hopelijk is het dan wel goed weer want die regen daar worden we niet vrolijk van. Vrijdagochtend dat we opstonden was het nog steeds chagrijnig weer, gelukkig was het wel droog dus konden de spullen droog opgevouwen en ingepakt worden. Om de tolwegen te vermijden moesten we de hele stad door maar dat ging vrij goed. Het weer knapte steeds meer op en toen we Sydney uitreden was het zonnetje daar en bleef er de hele verdere dag bij. Onze bestemming was Gerroa en het was een mooie route om er te komen, we zijn via Kiama gereden om de blowhole (zeewater wordt opgegooid door de golven door een groot gat)
Blowhole bij Kiama wel een mooi gezicht alleen geen echte hoge golven.
en wat aardige foto’s gemaakt ook voor de eerste keer in zee gezwommen, Tasman Sea, en het water voelde erg koud aan, ook was het behoorlijk aan het stromen dus voorzichtigheid geboden.. Bij aankomst op de camping plekje gezocht en wat te eten gehaald voor op de BBQ. Was weer geslaagd en lekker gegeten. Zaterdag was het prettig wakker worden met het zonnetje aan de hemel dus inpakken en wegwezen want de camping op zich was qua sanitair prachtig maar de rest was oud tot bouwval waardig. De kuststrook met de Seven Mile Beach was voornamelijk heel erg mooi en ook diverse stops, uiteraard weer gezwommen in dat Tasmanzeetje, waren de moeite meer dan waard. Het plaatsje Dalmaine was me aangeraden door een campinggast maar dat leek ons een koud plekje want het waait hier nogal. In Narooma aangekomen nog even naar de camping moeten zoeken maar toch het Island View Beach resort gevonden, mooie camping met mooi zwembad (uiteraard even gezwommen). Tussen de bosjes door naar het strand gelopen waar het ontzettend druk was, maar niet heus. Zonnetje was even weg dus gauw terug naar de camper. We gaan vanavond voor de verandering eens BBQen, dus de vleessies kunnen er weer op. In de loop van de avond begon het te betrekken en te regenen, gelukkig was de avond ten einde dus hup het bedje in. Helaas voor ons heeft het de hele nacht geonweerd en geregend dus was het grijs bij het uit bed komen. Wel ontbijtje gedaan en opgeruimd en vroeg op pad. Het was vrij rustig op de weg en lekker rustig aan gedaan na een stop voor een bakkie vlak voor Merimbula boodschappen gedaan. De regen onderweg hield niet echt op, maar bij Pambula Beach werden er kangaroos gespot en daar een fotootje van gemaakt
 Eindelijk eens een bossie kangaroos bij elkaar, alleen zaten ze achter een hek.
en terug in de camper een broodje hamburger gemaakt. In de plaats Eden 2 teleurstellingen te verwerken gekregen, ten eerste was er geen walvis te bekennen en het Killer Whale museum was een groot fiasco, maar we zijn in het verleden sneller door een museum gerend. Vooruit dan maar richting Mallacoota de plaats waar onze camping zich bevindt, het weer werd gelukkig steeds beter en op de camping, Shady Gully Caravan Park, begon zelfs de zon te schijnen. Nadat Theresia de was had gedaan zijn we nog even naar Mallacoota gelopen en was het daarna tijd voor de onvermijdelijke BBQ, wel een hoop mugjes hier dus gauw naar binnen om het verhaaltje te tikken. Maandag was het de reisdag naar Bairnsdale waar we op de Big4 camping een plaatsje in gedachte hadden.
Zo voor het campertje lijkt het toch echt wel een beetje vakantie en dat is het ook.
We waren vroeg wakker en hadden een hoop verkeer op de weg verwacht, nou vergeet het maar, geen kip te zien. We waren al vrij vroeg op onze bestemming aangekomen dus even gegeten en op naar Ramon Island een tip van de Travelhome info dag, er zouden zich koala’s ophouden op dit eiland die vrij rondzwierven. De ferry die ons naar dit eiland zou brengen was in Paynesville en wij op de boot over. Al gauw kwam ons eerste koalaatje in beeld en op de foto, hij ging er even lekker voor zitten.
Eigen foto van een wilde koala in de bomen op Ramon Island, was een goede tip.
De zogenaamde koala trial leverde nog meer mooie plaatjes op totdat we bij een huis naar een koala stonden te kijken en een bewoner naar buiten kwam en vroeg waar we vandaan kwamen, het antwoord luidde natuurlijk Nederland, en toen zei Hr. Kuiper nou dan kunnen we Nederlands met elkaar praten, hij nodigde ons uit voor een bakkie in zijn zelf gebouwde huis en na wat mooie verhalen liet hij ons het eiland zien met de auto, er zouden 300 kangaroos met kleintjes rondlopen, er maar 2 van gezien. Was wel even leuk zo. De koala route afgemaakt en weer terug naar de camping voor een BBQtje. We hadden wel de camper op een ander plaatsje neergezet want van het zonnetje wilde we optimaal profiteren. Dinsdag waren we op tijd wakker en de camper rijklaar gemaakt en op weg. Even langs de Aldi en diesel getankt en op weg naar Wilsons Promentory. We hebben nog niet zo’n end naar onze plaats moeten rijden want vanaf het incheckpunt tot onze uiteindelijke plaats was 30 kilometer, wel door een prachtig natuurgebied
 Overzicht foto van Wilson Promontory een heel mooi natuurgebied helaas de laatste jaren door verschrikkelijk natuurgeweld getroffen, bosbranden en overstromingen.
met ook nog een skippy langs de kant van de weg. Helaas was dit gebied in maart tijdens overvloedige regen volledig overstroomd dus waren er diverse paden onbegaanbaar maar toch een mooie route gelopen, het Lilly Pully Gully circuit, ook door bosbranden geteisterd bos maar daar goed van herstellend. Terug op de campingsite begon gelukkig wel het zonnetje te schijnen maar het bleef toch een lage temperatuur dus de spaghetti maar binnen in de camper gegeten. Wel tijdens onze wandeltocht nog een kangaroo gespot en wat mooie foto’s van vogeltjes gemaakt. De rest van de avond door de matige temperatuur toch maar binnen gebleven. Wel ’s nachts er even uit geweest om te toiletteren en er waren toen diverse dieren die mij toen vanuit het donker begluurden, want de oogjes lichten op onder het schijnsel van mijn lantaarn. Woensdag was het weer redelijk weer maar nog wel fris en een hoop wind, de spulletjes ingepakt en naar Squeaky Beach gereden waar hele mooi golven te bewonderen waren, even een fotomomentje gehouden.
 Squeaky Beach als ik kon surfen zou ik hier willen surfen, wat een prachtige golven, geweldig.
Vlak daarbij was een pad wat naar de Picnic Bay ging en die ook maar even gelopen, en nog een kangaroo gespot. Op weg naar Philip Island zelfde mooie route gereden en nog een emoe zien scharrelen. Het was niet al te laat toen we op onze nieuwe adres aankwamen dus even naar het strand geweest. De pinguïn parade zou om 20:15 beginnen maar advies is om er een uur van te voren te zijn. Om 16:45uur begonnen met BBQ en dus we waren ruim op tijd klaar en wij op weg naar de plek waar de pinguïns aan land komen, een wel erg groots aangepakt stukje commercie, een winkel in de grootte van een behoorlijke supermarkt met alleen maar pinguïnspullen te koop zijn. Op naar het strand en daar 75 minuten in de wind gezeten met allemaal meeuwen om ons heen tot het eindelijk donker genoeg was dat de beestjes aan land durven.
Deze foto van een bord gemaakt omdat het niet toegestaan was om te fotograferen.
Foto’s mogen er niet gemaakt worden dus ook niet gedaan. Nadat de pinguïns aan land waren konden we ze nog even zien langs de boardwalk waar we over het broedgebied van deze bijzondere dieren konden lopen, conclusie erg koud maar uiteindelijk toch wel grappig. Terug op de camping op temperatuur moeten komen na een ritje in het donker en dat is in Australië ook echt donker. De rit naar Melbourne stond voor donderdag op de rol en ook weer redelijk op tijd vertrokken naar ons dochtertje die natuurlijk met smart op ons zou wachten. Het was heel goed weer geworden met hoge temperatuur en toen we op de camping aankwamen na een rit door de stad ivm verkeerde ingestelde Elizabeth Street kwamen we in de stad uit vlak bij Ilona. Op de camping gauw de plek opgezocht en Ilona opgehaald van de tram. Zwembroek aan en lekker in het zonnetje nog even genieten. Het zwembad ook opgezocht terwijl Theresia en Ilona even lekker aan het bijkletsen waren. Het was ook weer tijd voor de bijna verplichte BBQ en deze in de camping keuken gebruikt. Afspraken met Ilona gemaakt wat we de volgende dag zouden doen. Vrijdag was het lekker wakker worden met mooi weer dus gauw weer even in het zonnetje gaan zitten voordat we naar de stad Melbourne en Ilona zouden gaan. Wel even een dagkaart voor het openbaar vervoer gehaald en om 10:15uur met de bus en later met de tram naar het centrum. Bij Ilona een bakkie gedaan voordat we Victoria’s Market gingen bezoeken. |
|
|
|
blog 2 uit Sydney
Roparun 2011
|
17 November 2011 | 11:19:59
|
We hebben nu eindelijk een goede internet aansluiting op een camping getroffen dus darom nog maar een verhaal ditmaal uit een regenachtig Sydney.
De dinsdag begon met heel erg mooi weer en eigenlijk zonde om te gaan rijden maar onze tijd in de Blue Mountains zat er op en de reis naar Melbourne kent nog een aantal tussenstops. Vanmorgen dus de watertank bijgevuld en de afval watertank leeg laten lopen en door laten spoelen, ook ons toiletje even bijgevuld dus daar hebben we voorlopig geen omkijken meer aan. Na de gebruikelijke ochtendrituelen zoals wassen en ontbijten de camper geheel rijklaar gemaakt en na een laatste toiletbezoek karren maar richting Sydney. Er werd weer vrolijk aan de weg gewerkt dus erg snel ging het allemaal niet maar door een verkeerde afslag alle tolwegen mis kunnen rijden en na ruim 100 kilometer gereden te hebben en rond 12:00 uur reden we het Lane Cove River Caravan Park op. Vrijwel gelijk besloten om ’s middags gelijk naar Sydney te gaan met de trein, na een consult bij dochter Ilona, en om ff voor 14:00 uur liepen we al in Sydney. Allereerst even de Harbour Bridge en het Opera House bekeken. Het fototoestel heeft ze van alle kanten op de plaat gezet, de Amsterdam van de Holland Amerika Lijn, lag ook aan de kade in Sydney.
 Sydney Harbour Bridge met de HAL cruiseliner Amsterdam, nog mooi weer.
Besloten om Manly te bezoeken, dat is een kust plaatsje dat je met een Ferry moet bezoeken. Er stond een behoorlijke wind maar toch een buitenplaats gezocht, de ferry deed er een half uur over om er te komen.
Op de terug weg van Manly naar Circular Quay nog even met Opera House op de foto.
We zijn doorgelopen naar het strand van Manly maar ook daar stond een strak windje. Rondje gelopen door het plaatsje en een McD ijsje gegeten en terug naar Circular Quay alwaar we nog even richting Opera House zijn gelopen, er kwam ook nog een gigantische cruiser, Pacific Down, voorbij en deze ook even op de plaat gezet. Tijd om naar de camper te gaan en via een zeer druk treinstation het begin station North Ryde weer bereikt. Op de camping de BBQ aangezet en vlees en aardappeltjes gebakken. Woensdag een teleurstellende dag qua weer, de hele dag bewolkt en in de loop van de dag steeds meer regen.
Met een Aboriginal de didgeridoo gespeeld, je moet wat over hebben voor de lezers. Het klonk geweldig volgens de omstanders.
We begonnen de dag met de wandeling over de Harbour Bridge en de uitkijk op Observatory Hill, ook het Opera House bezocht en de Botanic Garden en het huis van de gouverneur, landgoed, betreden. Een pizza gescoord en de rest van de middag een beetje vergooid door te vroeg uit te stappen van een ferry. De regen was zeer vervelend aan het worden maar in de trein hadden we daar geen last van. Op de camping onder het zonnescherm, in dit geval regenscherm, noedels gegeten en nog even op internet geweest.
Opeens zaten ze daar, al wel gezien alleen geen kans voor een foto van deze werkelijk zeer mooie vogeltjes, ze gingen er helemaal voor zitten.
Donderdag morgen was het qua weer niet veel beter maar keken we pas om 08:45 uur op ons klokje, heerlijk uitgeslapen dus. Op naar het Sydney Aquarium en daar een heel mooi bezoek gehad en daar heel veel mooie dieren gezien die voornamelijk in het water verbleven.
In een glazen tube kijken we naar de visjes die boven en onder ons door zwemmen.
Zoals gebruikelijk deze dagen in Sydney als je denkt dat het droog wordt gaat het weer regenen maar na de visjes door naar Paddy’s Market om in eerste instantie wat te gaan eten, op de derde verdieping was het alleen maar eten wat de klok sloeg. Wij een keuze menu genomen bij een of andere chinees en dat was toch lekker voor weinig (kan toch wel in Sydney), een echte aanrader. Vervolgens de markt overgelopen die voornamelijk werd bedreven door aziaten. Lijkt ook wel heel erg op Victoria’s market in Melbourne. Op zoek naar de Fishmarket uiteraard aan de verkeerde kant uitgestapt waardoor we in eerste instantie niets vonden en we terug gingen naar de tramhalte, hier zaten diverse mensen een visje te eten dus toch maar even op zoek gegaan, wat een bedrijvigheid met vis. Lekker 2 zalmmoten gekocht en meegenomen naar de camper. Vanavond dus toch maar weer met de BBQ aan de gang. Zo morgen weer verder met onze reis richting Melbourne hopelijk is het dan wel goed weer want die regen daar worden we niet vrolijk van.
Tot volgende keer in het hele mooie Australie. |
|
|
|
blog uit Sydney
Roparun 2011
|
15 November 2011 | 10:54:22
|
Het camper avontuur ging dan eindelijk beginnen op 7 november, vroeg wakker en nog even na gepraat over het weekeinde met onze Ilona, eruit en nog even een douchje gepakt. De koffers met de laatste spullen ingepakt en een broodje gesmeerd. Naar beneden en wachten op de Skybus, al met al op tijd op het vliegveld van Melbourne Tullamarine. Inchecken ging gezien de giga rij voor de balie in een record tempo en voor we het wisten zaten we bij gate 5 van Virgin-blue vluchten. De vliegreis op zich ging goed, alleen tijdens het landen kreeg vooral Theresia erg last van haar oren. Op Brisbane was het mooi weer en ff de koffertjes en dan op naar KEA campers. Door de aldaar aanwezige medewerker uitgebreid voorzien van informatie en de gebruikers handleiding doorgelopen. Om 13:00 uur waren we klaar voor Let’s roll en gingen we op pad maar eerst naar de supermarkt om alvast wat in te slaan. De eerste camping heet Tweed Heads Billabong en daar om 16:30 uur aangekomen en met begeleiding naar onze plek voor de komende twee dagen gebracht. Eerst maar eens de koffers uitgepakt en de spullen in ons huisje op wielen op hun eigen plekkie gelegd. Rondje gelopen over de camping en toen was het etenstijd, in Australie hebben de campings kookgebieden met BBQ, Fornuis, oven , magnetron, koelkast en afwas mogelijkheid.
Alles vrij te gebruiken dus erg prettig, dus vlees en aardappeltjes gebakken terwijl Theresia de sla aanmaakte, zo voor de eerste avond een lekker maaltje, nog even een bakkie koffie en we zijn weer volmaakt gelukkig. Dinsdag was het tijd voor de boodschapjes en naar Tweed Heads gereden in de daar aanwezige ALDI, ze verkopen in de supermarkten geen druppel alcohol dus op zoek maar weer naar een zaak waar je bier kon kopen. Het begon in de tussentijd behoorlijk lekker weer te worden dus wij naar het Mermaid strand gereden vlak voor Surfers Paradise (SP). Even op het strand gezeten en was het tijd voor een broodje. Broodje op en hup lopend naar het centrum van SP, in het begin vonden wij het nogal stil maar na een aardige wandeling dan toch in het centrum van SP terecht gekomen. Was wel leuk, lekker ijsje gegeten en langs de boulevard weer richting auto, nog langs een aantal beach volleyballende dames gelopen en verder over het strand weer terug, wel zere voetjes hoor. Het voor of nadeel van onze overdagse avonturen is wel dat we ’s avonds om 22:00 uur knikkenbollend ofwel een Sudoku maken of in de E-reader lezen, op tijd naar bed dus. Woensdag vroeg wakker en inpakken voor onze rit naar het Gibraltar Nationaal Park via Byron Bay (het meest oostelijke puntje op het vaste land van Australië) ik had snelwegen vermijden in de GPS gezet maar dat hebben we geweten want we hebben ruim 2,5 uur over een stukje van 60 kilometer gedaan, wel even weer het verplichte touristje gespeeld door even naar de vuurtoren te kijken, verder hebben we langs de weg onze eerste in het wild levende kangaroo gezien, hij bleef gewoon dooreten dus hij vond het niet bijzonder. De 2 campings die we hadden geselecteerd in het nationale park zijn het niet geworden omdat we over onverharde wegen naar onze plek zouden moeten rijden en dat was ons ten zeerste afgeraden, dus zijn we doorgereden naar Glen Innes waar we nu op een mooie camping staan. De volgende ochtend zijn we gaan rijden naar Tamworth, de stad waar eens per jaar een country muziek festival wordt gehouden alleen niet deze dag. Onderweg door het plaatsje Uralla gereden dat zo weggehaald is uit een wild west film wel heel leuk om te zien, we waren vroeg op de nieuwe camping dus na neerzetten van de camper gingen we op pad naar de gouden gitaar. Na 20 minuten lopen teruggegaan om de camper te halen want de afstand viel ff tegen. Uiteindelijk het fotootje gemaakt bij de 12 meter hoge gitaar. Vrijdag op naar Singleton, eerst nog even boodschapjes gedaan in Tamworth, en op weg daar naar toe door de onmetelijke landerijen van Australie gereden, volgens Larry en Mel die we vlak voor ons vertrek uit Glen Innes spraken weten ook de locals niet hoe groot hun land eigenlijk wel niet is. Wat wel opvalt is dat de skippy’s zich niet echt laten zien of ze moeten doodgereden zijn, want met een score van 1 levende en talloze dode worden wij niet echt vrolijk. In Singleton aangekomen waar we door het kolenmijn gebied hebben gereden wat niet het mooiste stukje Australië is, staan we nu op een bijzondere camping, onze buurvrouw aan de overkant kwam nog even buurten en een biertje brengen. Zaterdag naar de Blue Mountains en op weg naar de beoogde camping in Katoomba, wat staan er een mooie huizen op de route met dien verstande dat er ook heel veel te koop staan, de wegen zijn volgens Nederlandse maatstaven van erbarmelijke kwaliteit al kunnen de Aussies wel goed op de weg tekenen waar de slechte stukken zitten, er gebeurt natuurlijk wel genoeg aan de weg maar of het afdoende is??? Al met al weer een prachtig stukje Australië gezien onderweg. We waren op tijd op de nieuwe camping dus snel wat gegeten en de wandelschoenen aan om te gaan lopen door de Blue Mountains, door bosbranden konden we niet ons beoogde pad lopen maar uiteindelijk hadden we “the Three Sisters” in beeld en uiteraard een mooi plaatje.
Na terugkomst nog een boodschapje gedaan, Er zitten trouwens een hoop Nederlanders op deze camping. Zondag onze eerste echte wandeling, we wilden naar de 3 zusters en vanaf daar een mooie route lopen. Als eerste naar Echo point het begin cq. Einde van de diverse routes ook voor de “andere toeristen” bij de zusters aangekomen 861 treden naar beneden geklauterd, in Aussie land noemen ze deze trap the great stairways onderweg bij zuster 1 nog een fotootje geschoten,
Paadje naar beneden door Theresia beslecht.
beneden aangekomen de route Prince Henry Cliff walk gedaan en daarna de Federalpass tot aan de mijnen bij Katoomba daar ons broodje opgegeten en via de Further steps ( = aardig klimmetje hoor van 45 minuten) weer omhoog. Dit alles snel gezegd maar het was een hele pittige route en we hebben er ruim 5 uur over gedaan, het hoeft geen betoog dat we aardig gesloopt waren na deze tocht. We hebben ons vrij rustig gehouden de rest van de dag. Maandag wederom richting Echo point, het was trouwens prachtig weer met een hoop wind, en zijn we naar de Leura cascades geweest, wel geinig want als we dachten dat we er bijna waren deze watervallen opeens weer een eind weg. Wel de watervallen uiteindelijk gezien en nog een mooi plaatje van een hagedisje gemaakt.
Dit soort beestjes lopen hier of vliegen hier vrij in de rondte
We hadden na thuiskomst, 4 uur later toch wel trek in iets lekkers dus maar even wat vlees gehaald voor op de BBQ. Lekker op de plaatselijke camping BBQ het vlees gebakken en opgegeten met wat stokbrood en lekkere kaasjes, vakantie gevoel in optima forma. Morgen opbreken voor de reis naar Sydney.
Vast een voorproefje van onze citytrip naar Sydney, dit is de Harbourbridge in Sydney
|
|
|
|
het zit een beetje tegen
Roparun 2011
|
06 November 2011 | 10:41:40
|
Uiteindelijk 2 november was aangebroken en gaat de reis naar Australie beginnen. De koffers stonden gepakt en van iedereen afscheid genomen. Onze Rick zou ons naar het station brengen dus ook voor hem vroeg z'n bed uit. Om 08:43 zou onze trein vertrekken en ruim op tijd waren we op het station, het eerste deel van de reis verliep heel gladjes,we waren effe over half negen op Schiphol en omdat we online hadden ingecheckt, stonden we om 09:00 uur al binnen de douane, nu nog even geld halen bij de GWK, maar ook die mensen snappen er niet heel veel van want wij hadden aangegeven binnen de douane ophalen, maar uiteindelijk is het goed gekomen. Het inchecken en de veiligheidsprocedure begon al om 10:40 dus wij hadden zoiets van dit gaat goed, alleen begonnen ze niet met het vliegtuig inladen en uiteindelijk stond op het bord dat er in ieder geval 2 uur vertraging werd opgelopen. Wij de wachtruimte uit en een rondje gelopen. Bij terugkomst kregen we een voucher om wat te eten en dat uiteraard gedaan. De verwachtte vertrektijd zou 15:30 worden omdat er een of ander onderdeel vervangen moest worden. Diverse malen kontakt gehad met het thuisfront, maar afwachten was het credo. We moeetn nog een aansluiting halen op Kuala Lumpur maar al snel werd duidelijk dat we die niet gingen halen. Het inladen begon uiteindelijk en om 16:00 uur gingen we dan los van de pier en op naar de landingsbaan, het blijft wel een gebeuren hoe zo'n 747 de lucht ingaat want daar is heel wat vermogen voor nodig. We hadden nog een excuus brief gekregen en voor een opvolgende vlucht zou worden gezorgd, wat ze wel goed deden was om het licht al snel na het eten uit te doen en om de passagiers te laten rusten, ik vond zelf de sfeer ondanks de tegenslag erg relaxed in het vliegtuig, kwam misschien ook omdat de bemanning erg vriendelijk was en alles er aan deed om het ons naar de zin te maken. De vlucht zelf was wat hobbelig en 12 uur vliegen is erg lang maar dat zijn we doorgekomen toen we landen op Kuala Lumpur, we werden direct meegenomen en kregen we te horen dat we tot 19:00 uur op een hotel zouden verblijven vlak bij het vliegveld, wij moesten alleen door de douane voor een visum. Hup een bus in en op naar het hotel, alwaar in een moordend tempo werd ingecheckt, doorgelopen naar de lunch en onder de douche en naar bed, het was trouwens een 5- sterren hotel.
We hadden met de man achter de balie afgesproken dat we om 18:00 uur gewekt wilden worden, gelukkig heb ik een telefoon met alarm want deze meneer ging het niet redden. Het personeel in het hotel, en dat waren er heel veel, was zeer relaxed en ontzettend vriendelijk maar er zat geen tempo in. Na de douche weer naar beneden om te eten en we konden extra vroeg aanschuiven aan dit diner want ook dit was weer van uitzonderlijke kwaliteit, samen met alleen reiziger Charlotte maar sommige gerechten waren wel heel erg heet Hup het busje weer in naar het vliegveld, op het vliegveld nog ff moeten wachten maar op tijd de lucht in en al waren de plekken beduidend kleiner waren viel het tweede gedeelte van de reis erg mee en landen we om 08:30 uur platselijke tijd op Tullamarine Airport in Melbourne. Hup naar de douane waar we de nodige verhalen over hadden gehoord, maar dat viel alles mee alleen een vrij lange rij maakte dat het erg lang duurde. De koffers waren op de band op het moment dat we aan kwamen lopen dus door naar de uitgang, geen douane hondje gezien, in het vliegtuig besloten om toch maar met de Skybus te gaan, die rijdt tussen het vliegveld en Southern Cross Station en vandaar verder naar ons hotel. Op het vliegveld Ilona gebeld dat we geland waren en die stond ons bij het hotel op te wachten, Na bijna 4 maanden konden we haar weer in de armen sluiten, even inchecken in het hotel en op naar boven naar onze hotelkamer. Na neerzetten koffers naar Victoria Market gelopen om wat te eten en daarna naar Ilona haar appartement gelopen om te kijken hoe ze erbij zit, nou dat was allemaal prima voor elkaar en dus een bakkie genomen. We zijn daarna met Ilona naar Federation Square gelopen en ook heeft ze ons de Melbourne University laten zien. We waren nog niet geheel hersteld van de vlucht en toen we in de touristenbus allebei met dichtvallene ogen zaten zijn we naar ons hotel gegaan voor een tukkie, zelf voelde ik me door een keelpijn en verkoudheid helemaal niet jofel dus ik was helemaal dood. Afgesproken met Ilona dat als we wakker waren zij ons kwam halen voor het diner en zogezegd zo gedaan. Beneden in har straatje uit eten geweest en hadden Ilona en ik Lasagna en Theresia een grillburger dus smikkelen en smullen, we waren er inmiddels achter dat bier hier erg duur is. Na het diner met Ilona mee voor een bakkie, trouwens in de loop van de dag kennisgemaakt met de huisgenoot van Ilona, Vanessa en dat is een pittige tante, maar ook erg leuk mens. Na het bakkie zijn we naar ons hotel gegaan om te slapen. Zaterdag een prachtige dag met een blauwe lucht en een graad of 30 en deze dag was ik nog niet in orde maar zijn we wel touristje gaan spelen in Melbourne met de gratis touristenbus ronde en bezoek aan de botanische tuin alwaar we gepicknickt hebben vandaar zijn we naar het Eureka deck gelopen en dat is het hoogste gebouw van Melbourne en de bovernste verdieping, de 88 ste, was ingericht voor bezoekers, en we waren in 38 seconde van 0 naar de 88 ste verieping. Een geweldig uitzicht van die hoogte, het was ongeveer 300 meter. Daarna was het tijd om boodschappen te doen en Vannessa zou voor ons Cous cous gaan koken dus wij de ingrdienten gekocht en wat bier om te eten en te drinken. Het eten ws goed gelukt alleen was er veel te veel gemaakt dus Ilona kan er nog een paar dagen van eten. Na het toetje naar ons hotel gelopen en in de kamer stortte ik helemaal in ik viel direct op bed in slaap, ben nog even wakker geweest om te douchen en koffie te drinken maar voor mij was de dag echt om. Zondag naar Ilona met de tram het weer was beduidend minder als gisteren maar zijn we naar Victoria Market geeest waar ik een Australische hoed heb gekregen en waar een goede gitaarband zat te spelen, 's middgas met de tram naar St Kilda aan het strand was helaas wat aan het spetteren, maar was wel ff leuk. Nog even wat boodschapjes gedaan voor morgen als we naar Brisbane vliegen en we gaan zo sushi eten want het is zondag na 19:30uur, dus voor de halve prijs.
|
|
|
|
Effe niet aan het lopen
Roparun 2011
|
01 November 2011 | 19:36:34
|
Na de euforie van het Weekend of Energy, waarbij op een mooie manier aandacht is gevraagd voor inloophuizen, voorlopig de loopschoenen aan de wilgen gehangen in verband met een slepende hielblessure. Nog een leuk telefoontje gehad van oudste zoon Mike, en ook het Roparun gebeuren voor 2012 is weer begonnen. Uiteraard zijn de laatste loodjes voor onze reis naar Australië ook aangebroken.
De maandag na het Wheel of Energy besloten om het met lopen wat rustiger aan te doen omdat de hielblessure hielspoor weer behoorlijk was teruggekomen en ik toch voorlopig niets op het schema had staan. Voorlopig ga ik bij de sportschool om de dag de RPM (fietsen op muziek) lessen volgen om de conditie nog een beetje op peil te houden. Voor het werk had ik een opleidspresentatie gemaakt en dat was deze woensdag voor de eerste keer gedaan, met een select gezelschap een try-out gedaan en ik moet zeggen dat de heren positief waren en met hier en daar een opmerking ging ik tevreden naar huis. Donderdag werd ik gebeld door oudste zoon Mike die vroeg of ik vrijdagmiddag wat te doen had en zo nee of ik dan om 15:15 uur bij zijn huis wilde zijn. Dus zo gezegd zo gedaan en werd ik in Mike z'n auto gestopt en gingen we richting Amsterdam, zelf dacht ik dat we wat bij zijn baas op moesten halen maar hij stopte bij de BMW garage in Amstelveen en liep Mike naar binnen, toen de dame achter de balie vertelde dat hij een auto kwam ophalen werd gauw een verkoper gehaald en kreeg Mike een prachtige BMW Z4 tot zijn beschikking voor het weekend.
Zelf heb ik ook even achter het stuur gezeten van deze bolide en dat is best grappig.
Hier achter het stuur van de BMW Z4, foto door Mike gemaakt.
Afgelopen weken ook weer de nodige vergaderingen gehad van de trainers en van de Roparun dus alles gaat weer lopen. Het is trouwens wel vreemd om niet te lopen want de afgelopen jaren ben ik daar heel druk mee geweest en dan is het opeens stil , dus wel even wennen.
ER moesten natuurlijk nog de nodige dingen gehaald of geregeld worden voor de reis naar Australië, internationaal rijbewijs, genoeg geheugen voor de fotocamera en een E-reader voor Theresia, hir zijn we zelfs nog voor naar Haarlem geweest omdat de accesoires.
Met de mannen van de witte ploeg nog uit eten geweest bij Wereldwijd in Alkmaar, een nieuwe eetgelegenheid die het principe toepast van een prijs en dan eten en drinken, wel zelf halen uiteraard. Dan eindelijk na op zondag 30 oktober, nog een ochtenddienst te hebben gelopen, vakantie en de echt allerlaatste dingetjes doen voordat we vertrekken naar onze vakantiebestemming Australië, en waar we onze dochter Ilona na 4 maanden in de armen kunnen sluiten, prachtig vooruitzicht. Gisteren de beide ouders langs geweest om afscheid te nemen, vandaag onze jongste spruit Rick nog de laatste instrukties gegeven hoe schoon te maken en dergelijke. Op het moment van schrijven staan de koffers klaar om gesloten te worden en naar beneden te worden gebracht.
Ik zal proberen een verslag bij te houden van onze trip naar down under dus hou dit blog in beeld.
Tot over 4 weken |
|
|
|
Weekend of Energy, de loop
Roparun 2011
|
10 Oktober 2011 | 11:52:26
|
In het weekend van 8 en 9 oktober was het zover, het weekend of energy, dat betekent voor ons team dat we een eenmalige estafete run gaan doen van Leeuwarden naar Schiphol en tijdens deze run gaan we 3 inloophuizen bezoeken, bij de start in Leeuwarden, onderweg in Hoorn en Purmerend. Dit alles om het laatste weekend dat het Wheel of Energy draait bij Schiphol een feestelijk slot te geven.
Dit is het hele team wat van Leeuwarden naar Schiphol heeft gelopen.
vlnr: Jerry, Steef, Paula, Nitzan, Gretha, Myckel, Annette, Joop, Henk, Martin, Maarten, Paul en Nico.
Zoals zo vaak beginnen dit soort evenementen met een emailbericht, in dit geval van Henk die de Donkeyrunners vroeg of er nog mensen meewilden met deze estafette. Na overleg met het thuisfront, dit moet je doen want dit is eenmalig, begonnen met verhoging van de trainingsintensiteit, wat resulteerde in het terugkomen van een oude blessure aan de voet. Ik wilde heel graag meegaan dus de pijn maar verbeten, al was dat soms wel zwaar. Na de teammmeeting zat de stemming er goed in en nog wel een uitvaller maar die was snel vervangen. Na nog wat emailwisselingen tussen teamcaptain Henk en de teamleden was het 8 oktober geworden.
Om 12:00 uur zou Henk me oppikken bij station Koog Zaandijk en zijn we samen met vriend Steef naar Schiphol gereden om onder andere de busjes op te halen bij busjessponsor Hertz. Na nog wat heen en weer gerij kon de reis naar Leeuwarden aanvangen alwaar we werden verwacht bij het inloophuisfryslan Toon Hermans.
Koffie en thee met een lekkernij werden uitgedeeld en ook ons laatste teamlid kwam erbij. De mensen hadden heel erg hun best gedaan om het ons naar de zin te maken. Om 16:25 uur ging na een toespraak en een echt startschot (ballon met speld) het startdoek open waar het hele team onderdoor ging.
Na de speech werd het startschot gegeven met knallen van een ballon, de eerste 300 meter werd door het hele team gelopen.
Vrijwel gelijk na de start begon het behoorlijk te hagelen wat ons ertoe dwong om even te schuilen, team 2 was toen al in de bus gestapt om naar de afsluitdijk te gaan naar eerste wisselpunt, wij probeerden uit alle macht Leeuwarden uit te komen maar de route was niet helemaal perfect uitgezet maar uiteindelijk toch de route richting Harlingen te pakken. Het was wisselvalig weer dus nat en droog wat het niet makkelijker maakte zeker niet voor fietser Nico die vlak voor Harlingen nog een beste bui te verwerken kreeg. Na Harlingen op naar Zurich waar het eerste wisselpunt was. Beide teams liepen stukken van 36 km ons team met 5 lopers en team 2 met 3 lopers. Na de wissel snel de bus in om naar Den Oever te rijden voor een soepie en een bakkie verzorgt door Gretha en ook even omgekleed. Naar Robbenoordbos gereden waar de wissel zou plaats vinden, geprobeerd om nog wat te rusten, de plaatselijke hermandad kwam ook nog even polshoogte nemen tijdens hun zoektocht naar losgebroken koeien. Na de wissel liepen wij richting Medemblik langs het IJsselmeer en het was opvallend hoe weinig wind er stond, kortom het was perfect loopweer, we zagen geen kip dus liepen we onze 1200 metertjes zonder publiek. Al snel werd duidelijk dat we te hard gingen, er waren afspraken gemaakt met inloophuizen op de route en daar kan je natuurlijk niet veel te vroeg aankomen. Van Medemblik gingen we via Onderdijk, Wervershoof en Andijk naar Enkhuizen, en daar was de wissel al weer, wij op naar Hoorn waar we een uurtje moesten wachten om het inloophuis in te kunnen, team 2 zou doorlopen naar Oosthuizen en ook naar Hoorn terugkomen.
Bij inloophuis Pisa bleek de bezetting allemaal uitgedost te zijn in pyama's en badjassen en de heren hadden een slaapmuts op, Ook hier werden we allervriendelijkst ontvangen met koffie broodjes, teveel om op te noemen. Het zag er heel gezellig uit en ook hier deed iedereen zijn best om het ons naar de zin te maken, niets was teveel. De wethouder van gezondheid van Hoorn kwam ook langs en nadat team 2 was gearriveerd werden we welkom geheten door de teamcoördinator en heeft de wethouder ook zijn zegje gedaan, vroeg opstaan is voor sommige mensen wel een probleem. Na de verplichte fotosessie was het tijd om te gaan, op naar Oosthuizen.
Op de foto met de bezetting van Pisa en de wethouder van Hoorn.
Overhandiging shirt door Henk aan inloophuis Pisa.
Op naar Purmerend, Henk en ik waren in plaats van 1200 meters 800 meters gaan lopen, waar het volgende inloophuis op ons stond te wachten het inloophuis heet Wij allemaal-THUIS, ook hier waren we wat aan de vroege kant maar de deur ging open en hup naar binnen, ook hier werden we uitgebreid verwent, we komen met zijn allen zwaarder thuis als dat we weggegaan zijn.
Teamfoto met de bezetting van Wij-allemaal.
Hier ook krijgt het inloophuis Wij-allemaal Thuis een shirt van Henk.
Ook hier de verplichte fotosessie en we gingen weer verder. Nu op naar Wormer waar Henk woont en waar we door de familie groots werden onthaald, met zijn allen uit de om dat stukje te lopen, wel een beetje kippenvel, zeker voor Henk. Bij Assendelft zat het er voor team 1 op en alleen nog een fotosessie bij pont Buitenhuis met de burgemeester als toeschouwer. Daarna konden we ons opmaken voor de finale binnenkomst op Schiphol. Nog even kontakt gehad met het thuisfront en ook Theresia kwam naar Schiphol om ons binnen te halen. Op de aannemers parkeerplaats even gewacht op team 2 en toen op naar Transview, Theresia stond daar om de camera op te halen voor de finishfoto. Nog even gewacht op team 2 en daarna onder politiebegeleiding (Politie volgen op zijn dakdisplay) naar het Wheel of Energy gelopen.
Hier de finish van team Leeuwarden-Schiphol, het zit erop.
Richard Bottram verwelkomde ons lopend in het wheel, nog even met hem meegelopen en toen zat het erop, ik kon ook Theresia weer in de armen sluiten, de estafetterun van Leeuwarden naar Schiphol. We waren om 12:15 uur binnen, 200km in 19uur en 50 minuten, toch een goede prestatie. Het was wel leuk op het plein maar voor ons was het genoeg, we wilden naar huis, dus spullen in de auto geladen en naar huis gereden, na thuis eerst wat te hebben gedronken eerst maar even het bedje opgezocht want vanaf zaterdagmorgen 08:30uur tot zondagmiddag 14:00 uur met max 30 minuten slaap gaat niet in je koude kleren zitten.
Ik hoop dat de inloophuizen estafette genoeg heeft opgeleverd om dit soort broodnodige locaties te kunnen blijven bedrijven. Het onthaal door de vrijwilligers van de inloophuizen voelde als een warm bad, ze zijn allemaal zonder uitzondering onder de indruk van wat wij deden, van Leeuwarden naar Schiphol lopen, maar volgens mij staat dat in geen verhouding met wat deze mensen in de inloophuizen presteren elke dag weer. Dan moet je uit heel speciaal hout gesneden zijn, alle bewondering. |
|
|
|
|
|
